Je hebt eindelijk de stap gezet. Je hebt bij je huisarts verteld wat er speelt, je bent aangemeld voor traumatherapie, en dan blijft het stil. Lotgenoten kennen dat wachten, en weten hoe zwaar het kan zijn als de klachten gewoon doorgaan terwijl de hulp nog niet is begonnen.
Misschien voelt het alsof je leven op pauze staat. Of alsof je moet blijven volhouden tot iemand anders het van je overneemt. In dit artikel lees je wat je in de tussentijd al kunt doen, in kleine stappen die passen bij hoe het nu met je gaat.
Waarom wachten zo zwaar kan zijn
Voor veel mensen kost het jaren om hulp te zoeken na iets ingrijpends. Als je die stap eindelijk hebt gezet, hoop je dat er snel iets verandert. Dan kan een wachtlijst voelen als een deur die net weer dichtgaat.
Ondertussen gaat het leven door. De nachten blijven onrustig, de spanning blijft in je lijf zitten en de herinneringen komen nog steeds wanneer ze willen. Soms worden de klachten zelfs heftiger, juist omdat je er nu bewuster mee bezig bent.
Je bent hierin niet de enige. Volgens cijfers die het kabinet aan de Tweede Kamer gaf wachten mensen die zich aanmelden voor traumatherapie gemiddeld zo’n 24 weken. Dat maakt het wachten niet lichter, maar het zegt wel iets: het ligt niet aan jou.
Wat je nu al kunt doen
Je hoeft niet alles tegelijk te doen. Kies wat bij je past, en laat de rest gerust even liggen.
1. Blijf in contact met je huisarts
Zolang je behandeling nog niet is begonnen, blijft je huisarts je eerste aanspreekpunt. Merk je dat het zwaarder wordt, dat je slechter slaapt of dat je dingen steeds vaker uit de weg gaat? Laat het weten. Soms kan de praktijkondersteuner ggz in de tussentijd met je meekijken, zodat je er niet alleen voor staat.
2. Vraag je zorgverzekeraar om hulp bij de wachttijd
In de ggz zijn afspraken gemaakt over hoe lang je maximaal mag wachten: binnen 4 weken na je aanmelding een eerste gesprek, en binnen 14 weken na je aanmelding de start van je behandeling. Duurt het langer? Dan kun je je zorgverzekeraar vragen om wachtlijstbemiddeling. De verzekeraar zoekt dan mee naar een plek waar je eerder terecht kunt. Veel mensen weten niet dat dit kan.
3. Geef je dagen een vast ritme
Als je hoofd onrustig is, kan een vast ritme houvast geven. Probeer op ongeveer dezelfde tijd op te staan en naar bed te gaan, en eet op vaste momenten, ook als je weinig trek hebt. Het lost niets op, maar het geeft je lichaam wel een beetje voorspelbaarheid in een tijd waarin veel onzeker voelt.
4. Beweeg, het liefst buiten
Wandelen, fietsen of hardlopen kan helpen om spanning uit je lijf te laten zakken. Buiten zijn, het liefst in het groen, maakt angst en somberheid vaak wat minder. Het hoeft niet lang of zwaar te zijn: een rondje om het blok telt ook.
5. Verdoof je gevoelens niet
Als het te veel wordt, is het verleidelijk om alcohol, drugs of kalmeringsmiddelen te gebruiken. Dat lijkt even te helpen, omdat je minder voelt. Toch verwerk je zo niet wat er is gebeurd, en voor je het weet heb je er een probleem bij. Merk je dat je hier vaker naar grijpt? Bespreek het met je huisarts.
6. Vertel het aan iemand die je vertrouwt
Je hoeft niet alles te vertellen wat er is gebeurd. Soms is het al genoeg als iemand weet dat je wacht op hulp en dat het zwaar is. Vind je praten moeilijk, dan kan opschrijven ook helpen. Zo hoef je het in elk geval niet helemaal in je eentje te dragen.
7. Zoek lotgenoten op
Mensen die zelf iets ingrijpends hebben meegemaakt, begrijpen vaak zonder veel woorden hoe het voelt. Een lotgenotengroep kan je juist in de wachttijd steun geven. Je bent welkom met of zonder diagnose, en je bepaalt zelf hoeveel je deelt.
8. Weet wie je kunt bellen als het te zwaar wordt
Spreek met jezelf af wat je doet op een moment dat het echt niet meer gaat. Bel je huisarts, of buiten kantoortijd de huisartsenpost. Wil je vooral even je verhaal kwijt, dan kun je dag en nacht terecht bij een hulplijn zoals De Luisterlijn. Denk je aan zelfdoding, bel dan 113 of gratis 0800-0113.
Wat lotgenoten voor je kunnen betekenen terwijl je wacht
Wachten voelt vaak als stilstand. In een groep merk je dat je toch al iets kunt doen: je verhaal delen, of eerst alleen luisteren naar dat van anderen. Dat kan het gevoel geven dat je weer een beetje regie hebt.
In een groep zitten ook mensen die hun behandeling al achter de rug hebben. Zij kunnen vertellen hoe zij de wachttijd zijn doorgekomen, en wat ze daarna hebben gemerkt. Zonder beloftes, maar met de eerlijkheid van iemand die het zelf heeft meegemaakt.
Een deelnemer zegt het in een van onze video’s zo:
“Als je de verhalen hoort van lotgenoten, nodigt dat uit om je meer open te stellen.” Bekijk de video
Een zelfhulpgroep vervangt je behandeling niet. Het is een aanvulling, voor nu en ook voor straks, als je behandeling is begonnen of al is afgerond. Op de pagina Wat is zelfhulp? lees je wat je kunt verwachten als je voor het eerst gaat.
Groepen bij jou in de buurt
In Eindhoven en Asten zijn groepen voor mensen die leven met PTSS of met de gevolgen van een trauma:
- Amor Fati in Eindhoven – om de week op vrijdagmiddag – een gemengde groep voor mensen met PTSS en/of hoogsensitiviteit, met ruimte voor een filosofische en holistische kijk
- Oudgedienden brandweer in Eindhoven – eens per maand op dinsdag- of donderdagochtend – voor oud-medewerkers van de brandweer
- Delen is helen in Asten – eens per maand op woensdagochtend – een gemengde groep voor mensen die seksueel misbruik hebben meegemaakt
- Seksueel misbruik, mannengroep in Eindhoven – eens per maand op maandagavond – voor mannen die seksueel misbruik hebben meegemaakt
Deelname is gratis. Op de themapagina vind je bij elke groep meer informatie en kun je je direct aanmelden: bekijk de groepen voor angst en trauma. Zit er niets bij wat past? Kijk dan in het overzicht van alle groepen.
Wil je meer lezen? In Leven met PTSS: herkenning helpt lees je wat lotgenoten kunnen betekenen na een trauma. Heb je last van plotselinge golven van angst? Lees dan Paniekaanvallen: wat gebeurt er in je lijf?
Het wachten hoef je niet alleen te doen
De wachttijd kun je niet korter maken door het alleen te doen. Wel kan het lichter voelen als er mensen naast je staan die weten hoe het is. Je hoeft niet te wachten tot je behandeling begint om steun te zoeken.
Wil je lotgenoten ontmoeten? Bekijk de groepen
Liever eerst even praten? Neem contact op met een van onze coördinatoren.
Heb je direct hulp nodig? Bel je huisarts, of buiten kantoortijd de huisartsenpost. Na seksueel geweld kun je dag en nacht gratis bellen met het Centrum Seksueel Geweld: 0800-0188. Denk je aan zelfdoding? Bel 113 of gratis 0800-0113, of chat via 113.nl.